«اي مردم! بدرستيكه خداوند خلق خود را نيافريده است، مگر از براي آنكه به او معرفت و شناسائي پيدا كنند.
پس زمانيكه او را بشناسند، در مقام بندگي و عبوديّت او برميآيند؛ و به واسطه عبادت و بندگي او از عبادت و بندگي غير او از جميع ما سِوي مُستغني ميگردند.
در اينحال مردي گفت: اي پسر رسول خدا! معرفت خداوند عزّوجلّ چيست؟
حضرت فرمود: معرفت و شناخت هر هر زمان، امام خود را كه واجب است از او اطاعت و پيروي نمايند.»